Als je mij op Instagram volgt (of in het echt kent ;)) weet je ondertussen vast al dat ik zwanger ben! Ik vind het heel erg leuk om deze keer mijn zwangerschap wat meer vast te leggen en gebruik dan ook (eindelijk!) mijn eigen zwangerschaps mijlpaalkaarten. Ik ga probeer af en toe een update te geven met hoe het gaat. Hier onder is te lezen hoe het tijdens mijn eerste trimester ging. Ondertussen ben ik al 15 weken zwanger, dus ik ga even terug in de tijd! (Mocht je trouwens helemaal niks met zwangerschaps-dingen hebben, sla deze posts dan gerust over, even goede vrienden! ;))

Week: 1t/m12
Cravings: De kroketten waren niet aan te slepen.. (oh en verder patatjes, poffertjes, pannenkoeken, paprika-wokkel en nibb-its chips, chocola met karamel (maar niet als reep) en alles wat zoet was)
Hoe groot is de baby: van helemaal niks tot zo groot als een pruim (bijna 6cm)
Blegh: Ik word misselijk van heeeel veel, maar boodschappen doen, eten maken, luiers verschonen en vuilniszakken zijn het allerergst, maar Koen was er niet, dus moest ik het toch wel doen af en toe 😉
Geslacht: Twijfel, twijfel! Ik ben wel misselijk, maar niet zo erg als bij E., dus misschien een jongentje? Maar verder wel dezelfde cravings, dus toch een meisje? Ik weet het gewoon niet haha..
Zin in: Met 13 weken weer een echo en deze keer is Koen erbij, taart eten op mijn verjaardag en rond 15 weken de geslachtsbepaling echo

Half juni had ik een positieve zwangerschapstest! Op vakantie werd ik niet ongesteld, terwijl ik dat wel had verwacht, maar ik durfde pas weer in Nederland een test te doen. (Wat als ik de Franse test helemaal verkeerd begreep ;)) We waren heel erg blij, maar het is ook heel erg spannend, omdat het de vorige keer misging.. Ik vertel mijn moeder al best snel dat ik zwanger ben, Koen gaat weer bijna varen en ik wil haar graag erbij hebben met de eerste echo.
In het begin heb ik niet zoveel klachten, vooral heel veel trek in kroketten! Maar rond de 6/7 weken begin ik toch wel wat misselijk te worden. Bij mijn dochter begon het overgeven precies bij week 6 en duurde het tot week 16, het ging de hele dag (en nacht) door en ik kon vooral bed-en-bank-hangen.
Ik was dus wel een beetje bang, alhoewel ik echt wel heel misselijk ben geweest (zeker ‘s ochtends en rond avond-eet-tijd), was het minder erg dan ik had verwacht. Maar ik ben wel heel erg vaak bij mijn ouders wezen eten, want koken was een enorme uitdaging!
Met bijna 8 weken had ik de eerste echo, ik was zo opgelucht toen alles helemaal goed was! Mijn meisje vond de echo trouwens helemaal niks, dus ze heeft mijn hand heel goed vastgehouden ❤ Er gingen steeds meer mensen op vakantie, daar zag ik wel ontzettend tegen op, werken lukte daardoor ook niet meer zo heel goed, maar stiekem was het daar ook veel te warm voor!
Rond de 9/10 weken kreeg ik opeens veel pijn en werd ik minder misselijk, precies tijdens de periode dat het de vorige keer mis ging. Op een gegeven moment hield ik het niet meer van de zenuwen en mocht ik gelukkig langskomen voor een extra echo. Alles was helemaal goed, de beeb was ontzettend gegroeid en zwaaide al! De dag na de echo was mijn misselijkheid trouwens weer helemaal terug en is niet meer weggegaan, zul je altijd zien.
Ik kreeg ondertussen al wel een echte buik, dat gaat veel sneller dan de eerste keer, al is een deel misschien ook wel food-baby. In onze omgeving weten veel mensen het ondertussen en dat is fijn. Ik hoop dat we het snel aan iedereen kunnen vertellen, is ook wel zo handig met zo’n buik ;), maar ik wil nog even wachten tot Koen thuis is en we met 13 weken nog een echo gehad hebben.

De zwangerschaps mijlpaalkaarten die op de foto’s gebruikt zijn, zijn hier te vinden!